• Na czasie
    GROSZ
    Grosz to słowo pochodzenia czeskiego, w którym pojawiło się jako adaptacja łacińskiej nazwy grossus ‛gruby’, sugerującej, że idzie tu o monetę dużej wartości, o dużej zawartości srebra.
    Istotnie, grosze, używane w wielu krajach Europy, miały większą wartość od popularnych denarów. Stopniowo jednak i ich wartość spadała, w Polsce od połowy XVIII w. bito je w miedzi. Dziś polski grosz jest setną częścią złotego, którego nazwa przypomina o kruszcu, z jakiego był kiedyś robiony. Ściślej biorąc jednak, polski złoty jako osobna moneta pojawił się późno, dopiero w XVII wieku, i był wówczas wytwarzany ze srebra. Wcześniej nazwą złoty określono złote dukaty, używane w Polsce.
    Mirosław Bańko
  • Łatwo pomylić
    LEKKOMYŚLNY
    Jeśli czyjaś stopa była lekka, mógł być nazwany lekkostopym, choć przymiotnik stopy od słowa stopa nie istniał. Nie ma także i słowa myślny, choć są wymyślny i przemyślny.
    Ale, choć przymiotników brak, również i te sytuacje obejmuje reguła mówiąca, że gdy w złożeniu przysłówkowo-przymiotnikowym pierwszy człon określa drugi, pisze się je łącznie. A lekkomyślnym nie nazywamy tego, czyja myśl lekko i szybko biegnie, tylko lekkoducha, pisanego też łącznie.
    Jerzy Bralczyk
  • To ciekawe
    Gorzka prawda
    Czyli: nieprzyjemne fakty, smutna rzeczywistość. Prawda to piękna rzecz, to najwyższa wartość, za prawdę ludzie ginęli.
    Ale też prawda może być niemiła, a gdy wyjdzie na jaw, może, a zdaniem niektórych musi boleć. Cała prawda zapowiada ukrywane wstydliwie niewygodne fakty, naga prawda wbrew pozorom wcale nie jest piękna, a ze smaków tylko gorycz do prawdy pasuje. Wprawdzie dążymy do życia w prawdzie, ale po prawdzie trochę się jej boimy.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: wyjadać
Sponsorowane

Zagraj z nami!

Chcesz sprawdzić swoją znajomość języka?

Zagraj teraz

Zasady pisowni

94.2. [411] Pytajnik w zdaniach pytajnych rozłącznych
Zdania pytajne rozłączne zamykamy pytajnikiem, a gdy przed każdym członem pytania występuje partykuła czy, oddzielamy te człony przecinkami; jeśli poprzedza ona tylko drugi człon — przecinka nie stosujemy, np.
Czy już zmądrzał, czy jeszcze nie?
ale:
Już zmądrzał czy jeszcze nie?
Czy mam trochę czasu, czy nie?
ale:
Mam trochę czasu czy nie?
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo delikwent
Więcej słów

Powiedz to inaczej

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego