• Na czasie
    21 lutego przypada Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Został ustanowiony przez UNESCO w 1999 r. dla upamiętnienia wydarzeń mających miejsce w 1952 r. w miejscowości Dhaka, obecnej stolicy Bangladeszu. Zginęło tam wówczas 5 studentów, którzy domagali się nadania językowi bengalskiemu statusu urzędowego. Dzień ten ma na celu podkreślenie różnorodności językowej świata, zwrócenie uwagi na języki zagrożone i ginące. To święto ma nam uświadamiać, że chronimy język ojczysty także po to, by nie zagubić tożsamości kulturowej. Warto na co dzień dbać o jego czystość, poznać historię, bogactwo dialektów i tajniki frazeologii. A w kwestiach poprawności – zawsze warto szukać porady Ekspertów w Poradni Językowej PWN!
     
  • Łatwo pomylić
    GŁOSKA, ZGŁOSKA
    Głoski to dźwięki mowy, a zgłoski to inaczej sylaby. Oba te słowa to XVIII-wieczne neologizmy, wprowadzone w miejsce terminów łacińskich, przy czym głoską twórca tej nazwy, Jacek Przybylski, nazywał literę i dopiero następni gramatycy odnieśli ów termin do zjawisk mowy, a nie pisma.
    Gdy dziś mówimy, że ktoś zapisał się złotymi zgłoskami w historii, to mamy na myśli to, że upamiętnił się dzięki swoim zasługom. Znaczenie tego zwrotu można by uwydatnić, dzieląc go na zgłoski: za-pi-sał się... W taki sposób można by go nawet skandować, choć jego treść do skandowania nie zachęca. Jeśli natomiast mówimy, że ktoś sylabizuje słowa, to znaczy, że czytając dzieli je na sylaby, ponieważ nie ma wprawy w czytaniu lub trafił na słowa dla siebie za trudne.
    Mirosław Bańko
  • Czułe słówka
    Jedno z wielu czułych słówek, które pochodzą od nazw pożywienia. Razem z innymi tego rodzaju — np. czekoladko, pączusiu, ptysiu, pulpeciku — pokazuje, że lubimy jeść, zwłaszcza słodycze (por. też miodku, mój słodki i in.). Cukierki można w dodatku ssać, co każde małe dziecko lubi najbardziej i z czego do końca nie wyrasta (por. cycusiu).
Słowo dnia: cukierek
Sponsorowane

Zagraj z nami!

Chcesz sprawdzić swoją znajomość języka?

Zagraj teraz

Zasady pisowni

1.4. [4] Zasada konwencjonalna
Odnosimy ją do rozstrzygnięć ortograficznych nieznajdujących oparcia ani w wymowie, ani w budowie morfologicznej wyrazów, ani też w ich historycznym pochodzeniu. Na przykład przepisy odnoszące się do stosowania wielkiej litery na początku niektórych wyrazów, pisania partykuły nie łącznie (z rzeczownikami, przymiotnikami, przysłówkami odprzymiotnikowymi) lub rozdzielnie (z czasownikami) oparte są wyłącznie na konwencji. Na tej zasadzie oparto też pisownię wyrażeń przyimkowych (rozdzielną: bez reszty, do siego roku, na co dzień i łączną: naokoło, nawzajem, powoli, zamiast), przyimków złożonych, skrótów i skrótowców.
 
 
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo inkorporacja
Więcej słów

Powiedz to inaczej

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego